Został członkiem Zgromadzenia na rzecz Republiki. Był radnym w departamencie Finistère i kantonie Douarnenez (1975–1982), a także wiceprzewodniczącym rady regionalnej Bretanii (1974–1982). W latach 1973–1981 zasiadał w Zgromadzeniu Narodowym V i VI kadencji (należał do grupy Zgromadzenia na rzecz Republiki, a potem Partii Republikańskiej). Jako parlamentarzysta zaproponował projekt prawa, które zrównywało korzyści dla nauczycieli prywatnych i publicznych oraz zwiększało swobodę dyrektorów szkół w doborze personelu.

W 1984 uzyskał mandat posła do Parlamentu Europejskiego, w 1989 nie uzyskał reelekcji (mandat objął jednak 31 marca 1993 w miejsce Alaina Lamassoure). W obydwu kadencjach przystępował do Europejskiego Sojuszu Demokratycznego, należał m.in. do Komisji ds. Kontroli Budżetu, Komisji ds. Rozwoju i Współpracy oraz Komisji ds. Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Ochrony Konsumentów. Został później członkiem zarządu organizacji Enseignement et Liberté oraz działaczem Generation Europe Foundation i Oidel (zajmujących się tematyką edukacji).

W 1957 poślubił Mireille Racine, ma dwóch synów i córkę.