Jaskinia powstała w wapieniach z okresu jury późnej na dwóch równoległych szczelinach. Łączy je korytarz, który powstał wskutek przepływu wody. Namulisko zostało usunięte podczas badań archeologicznych. Obecnie na dnie komory znajduje się cienka tylko warstwa gliny i skalnego gruzu, w korytarzyku na końcu jaskini z dodatkiem współczesnych szczątków kości zwierząt. Nacieków brak. Komora jest sucha i oświetlona światłem słonecznym. Na jej ścianach rozwijają się porosty, glony, mchy (miechera Bessera Neckera besseri, miechera spłaszczona Neckera complanata) i paproć zanokcica skalna Asplenium ruta‑muraria. Głębsze partie jaskini są wilgotne i ciemne. Licznie występują pająki sieciarze jaskiniowe Meta menardi.
W tej samej grupie skał w dolinie Wrzosy znajduje się jeszcze Jaskinia Mała na Wrzosach i Jaskinia na Wrzosach Południowa.