Po powrocie do Niemiec, kontynuował studia prawnicze w Lipsku. Po studiach w latach 1828–1830 pracował jako asystent adwokata. W 1831 roku przeprowadził się do Drezna, gdzie pracował jako adwokat. Tam został członkiem loży masońskiej. W tym okresie zaczął publikować swoje utwory poetyckie. Do najważniejszych utworów poetyckich z tego okresu należy Walecznych tysiąc (Die letzten Zehn vom vierten Regiment, 5 stycznia 1832 roku) oraz Andreas-Hofer-Lied (11 marca 1832 roku)Wolfgang Schrader, Hilmar Raddatz: Julius Mosen (1803-1867). Hrsg.: Vogtlandmuseum Plauen. 1. Auflage. Kerchensteiner Verlag, Lappersdorf 2003, S. 14–16.. Spory rozgłos przyniosły mu utwory dramatyczne, osadzone w średniowieczu, które wystawiane były w dworskim teatrze w Dreźnie.
W 1844 roku przyjął nominację na nadwornego dramaturga w teatrze w Oldenburgu. W tym samym roku jego nazwisko rodowe zmieniono z „Mosses” na „Mosen” dekretem ministerialnym w Dreźnie. W 1846 roku doznał porażenia w wyniku choroby reumatycznej. W jego wyniku został przykuty do łóżka na resztę życia. Zmarł w 1867 roku w Oldenburgu, gdzie został pochowany.