Po wybuchu II wojny światowej został ewakuowany na wschód Polski, gdzie dostał się do niewoli radzieckiej. Trafił do łagrów na Syberii, skąd przedostał się do Armii Andersa. Przeszedł przez punkty zborne w Tockoje, Kujbyszewie, Kołtubance i Kiermine. 27 marca 1942 roku został dowódcą „Eskadry Łącznikowej przy Armii gen. Andersa w ZSSR”. Przez Persję i Palestynę przedostał się do Wielkiej Brytanii, gdzie wstąpił do RAF. Otrzymał numer służbowy P-2042. Odbył przeszklenie lotnicze i latał bojowo w składzie Dywizjonu 300. Po zakończeniu wojny został zdemobilizowany i repatriował się do Polski.
Zmarł 7 listopada 1949 roku w Gliwicach i został pochowany w grobie rodzinnym na Cmentarzu Rzymskokatolickim w Radomiu przy ul. Limanowskiego (kwatera 11A/1/21, grób 14005).
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari nr 10770 Krzyż Walecznych (dwukrotnie) Medal Lotniczy (trzykrotnie) Srebrny Krzyż Zasługi (15 października 1937) „za zasługi w służbie wojskowej”.
Przypisy
Bibliografia