left|thumb|USS „Blakeley” uszkodzony przez U-156 thumb|RMS „Laconia” right|thumb|Okręt Hartensteina (na pierwszym planie), podczas akcji ratunkowej rozbitków z „Laconii” Dowodząc okrętem podwodnym U-156 odbył pięć patroli bojowych spędzając w morzu 294 dni i zatapiając 19 jednostek przeciwnika o łącznej pojemności 97 489 ton oraz uszkadzając cztery kolejne o łącznej pojemności 20 001 ton, w tym amerykański niszczyciel USS „Blakeley” (DD–150) typu Wickes.

Jedną ze zniszczonych jednostek była zatopiona 12 września 1942 roku RMS „Laconia”, uzbrojony brytyjski transportowiec przewożący pod pokładem 1793 włoskich jeńców, ale także 463 marynarzy i oficerów, 286 podróżujących żołnierzy, 80 cywilów (głównie kobiety i dzieci) oraz 103 polskich żołnierzy pełniących służbę wartownicząF. Grossmith: The Sinking of the „Laconia”, s. 21.. Wydane przez Wernera Hartensteina rozkazy ratowania rozbitków z „Laconii” i podjęte w tym celu działania, wywołały serię zdarzeń określanych jako „Incydent Laconii” (ang. Laconia affairC. Blair: Hitler’s U-Boat War, T. 2, s. 65-66.), skutkowały także wydaniem – 17 września 1942 roku – przez admirała Karla Dönitza rozkazu znanego pod nazwą Laconia-Befehl (ang. Laconia Order), zakazującego załogom niemieckich okrętów podwodnych ratowania rozbitków.