Funkcję tę pełnił do wybuchu II wojny światowej.
Po wybuchu II wojny światowej Grenztruppen Saarpflaz została przekształcona w XXIV Korpus Armijny, który zajmował pozycje obronne na zachodzie Niemiec, w okresie trwania tzw. dziwnej wojny, a następnie w kampanii francuskiej. 1 marca 1941 roku został odwołany ze stanowiska i przeniesiony do rezerwy kadrowej, lecz już w kwietniu został dowódcą 97 lekkiej Dywizji Piechoty i jako jej dowódca wziął udział w atak na ZSRR.
27 grudnia 1941 został dowódcą XXX Korpusu Armijnego i dowodził nim do 1944 roku, korpus ten walczył w tym czasie na froncie wschodnim, w tym czasie w okresie od grudnia 1942 do lutego 1943 roku dowodził Grupą Armijną Fretter-Pico, która składała się z XXX Korpusu oraz oddziałów 6 Armii, które nie znalazły się w kotle stalingradzkim. W lipcu 1944 roku został dowódcą 6 Armii i dowodził nią do grudnia 1944 roku.
Po odwołaniu ze stanowiska dowódcy armii był w dyspozycji OKH, w marcu 1945 roku został asesorem w sądzie wojskowym i uczestniczył w rozprawie gen. Waltera Friesa. W marcu 1945 roku został dowódcą sztabu mobilizacyjnego IX Korpusu Armijnego, a następnie komendantem IX Okręgu Wojskowego w Kassel, którego był komendantem do końca wojny.