Początkowo formacje składały się z 2-3 eskadr ciężkich bombowców i 16 eskadr eskortujących myśliwców. Za organizację ataku odpowiadał dowódca formacji bombowej, który decydował o kierunku ataku i czasie przebywania nad celem oraz drodze powrotnej. Formacje myśliwskie były odpowiedzialne za osłonę formacji bombowej. Jednostki operujące nad północną Francją korzystały z informacji dostarczanych ze stacji radarowych rozmieszczonych nad kanałem La Manche.
Pierwsza operacja, oznaczona kodem Circus 1, odbyła się 10 stycznia 1941 roku. Sześć samolotów bombowych Bristol Blenheim z Dywizjonu 114 atakowało magazyny z amunicją w okolicy Guînes. Bombowce były osłaniane przez 11 dywizjonów myśliwskich, m.in. Dywizjon 302.
Na podstawie doświadczeń z pierwszych przeprowadzonych operacji została wydana 16 lutego 1941 roku instrukcja Operation Instruction No 7. Circus Operations, która wprowadziła istotne zmiany w organizacji wypraw. Bombowce spotykały się z eskortą w rejonie North Weald, Biggin Hill lub Northolt, następnie kontynuowały lot nad cel na wysokości ok. 5 200 metrów (17 000 stóp). Formacje myśliwskie zajmowały różne pułapy, w zależności od ich przeznaczenia. Close escort leciała za formacją bombową na pułapie ok. 5 500 metrów (18 000 stóp), nieco wyżej, na pułapie ok.