Na parterze i pierwszym piętrze budynku otwarto we wrześniu 1902 restaurację Grand Cafe Restaurant – nazywaną potocznie „Grandką”. Pomieszczenia na parterze zajmowała kawiarnia, cukiernia i mniejsza z sal restauracyjnych. Natomiast na piętrze ulokowano większą salę restauracyjną, pokój do gry w bilard i tzw. „Salę Czerwoną”, która była miejscem zebrań różnego rodzaju towarzystw. W restauracji podawano m.in. zupę żółwiową, comber, sznycelki cielęce i dania kuchni francuskiej. W podwórzu urządzono ogródek koncertowy z kolonadą i estradą dla orkiestry. W okresie międzywojennym Grand Cafe była miejscem, gdzie spotykali się kibice poznańskiego klubu piłkarskiego Warta, oczekując telefonu z informacją o wyniku meczu wyjazdowego swojego zespołu.
Od 1910 znajdowała się tutaj poznańska siedziba banku Kratochwill & Pernaczyński. W budynku mieścił się także salon Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych w Poznaniu. W okresie dwudziestolecia międzywojennego gmach był własnością Związku Spółek Zarobkowych i Gospodarczych. Mieścił wiele instytucji związanych z rolnictwem.
Dom Przemysłowy został zniszczony w 1945. W latach 50. XX wieku w jego miejscu wzniesiono modernistyczny gmach, gdzie znalazła siedzibę Wielkopolska Spółdzielnia „Rolnik”.
Przypisy
Bibliografia Wydawnictwo Miejskie Posnania, Kronika Miasta Poznania – Plac Wolności, nr 4-2014, .
Kategoria:Nieistniejące obiekty budowlane w Poznaniu Kategoria:Plac Wolności w Poznaniu