Jednym z zagrożeń fałszywymi informacjami jest możliwość wpłynięcia na wyniki wyborów.
Pojęcie deepfake pojawiło się po raz pierwszy w końcu 2017, a nazwę zaczerpnięto od pseudonimu użytkownika, który opublikował kilka filmów porno zrealizowanych przy użyciu algorytmu uczenia maszynowego z wykorzystaniem wizerunków m.in. Gal Gadot, Maisie Williams i Taylor Swift.
Według raportu Deeptrace technologia rozwija się bardzo szybko. Na początku 2019 roku w Internecie zaprezentowano 7964 filmów deepfake, dziesięć miesięcy później ich liczba wynosiła 14678. Wiele kwestii prawnych związanych z technologią nie zostało jeszcze uregulowanych.
Deepfake dotyczy również obróbki dźwięku, w tym ludzkiego głosu (tzw. deepfake voice).
Przykłady thumb|Kim Dzong Un o demokracji. Przemówienie wykonane technologią deepfake. Materiały stworzone za pomocą technologii deepfake można podzielić na: rozrywkowe – mają charakter humorystyczny, często dotyczą bohaterów popkultury lub postaci fikcyjnych, edukacyjny – są wykorzystywane między innymi przez instytucje kultury, dezinformacyjne – mają charakter fake newsów, mogą dotyczyć osób publicznych i wprowadzać odbiorcę w błąd, dyskredytacyjne – służą ośmieszeniu, kompromitacji;