Obydwa domy zostały połączone w 1824 przez Franciszka Jaschkego w wyniku czego powstał budynek w obecnym kształcie. Uzyskał on klasycystyczną fasadę. Kamienica znacznie ucierpiała podczas wielkiego pożaru Krakowa w 1850. Remont, połączony z przebudową oficyn, został przeprowadzony według projektu Feliksa Radwańskiego. W 1875 przebudowano fasadę, nadając jej eklektyczny charakter, przekształcono trzecie piętro oraz klatkę schodową. W latach 90. XX wieku przeprowadzono gruntowny remont konserwatorski budynku.
28 kwietnia 1967 kamienica została wpisana do rejestru zabytków. Znajduje się także w gminnej ewidencji zabytków.
Architektura Obecny wygląd kamienicy jej efektem przebudowy z 1875 i remontu z lat 90. XX wieku. Jest to budynek trzypiętrowy z pięcioosiową, asymetryczną fasadą w stylu eklektycznym. W trzeciej osi znajduje się prosty portal. Budynek wieńczy gzyms koronujący, pod którym znajduje się fryz.
Przypisy
Kategoria:Zabytkowe kamienice przy ulicy Grodzkiej w Krakowie Kategoria:Obiekty w Krakowie wpisane do gminnej ewidencji zabytków Kategoria:Dzielnica I Stare Miasto