Z kolei w Pucharze Pokoju i Przyjaźni zajął szóste miejsce na Hungaroringu i siódme w Albenie.
W 1988 roku Põld w ramach mistrzostw Estonii ścigał się według przepisów Formuły Mondial. Został wówczas wicemistrzem serii, za Toomasem Napą. W ZSRR natomiast nadal uczestniczył w Formule Easter, kończąc sezon na siódmym miejscu. W Pucharze Pokoju i Przyjaźni estoński kierowca również został sklasyfikowany na siódmym miejscu, zdobywając ponadto trzecie miejsce w Reșicie. W sezonie 1989 Põld zadebiutował w mistrzostwach ZSRR Formuły Mondial, kończąc je na dziesiątym miejscu. W Pucharze Pokoju i Przyjaźni natomiast został sklasyfikowany na piątym miejscu, zajmując m.in. trzecią pozycję w Schleizu. W 1990 był zgłoszony do jednego wyścigu Sowieckiej Formuły 1600. Miał w nim wystartować Estonią 25 napędzaną silnikiem Volkswagena, ale do startu nie doszło. Następnie wystartował w czterech wyścigach Szwedzkiej Formuły 3 w zespole Anders Nordlund Racing. Rywalizował wówczas Reynardem 883.