Ściany schroniska są zaczernione, nie stwierdzono jednak śladów ogniska.
Schronisko jest w całości dość dobrze oświetlone przez światło słoneczne i w dużym stopniu poddane wpływom środowiska zewnętrznego. Na lepiej oświetlonych ścianach rozwijają się glony. Ze zwierząt w schronisku obserwowano muchówki, biedronki, osy i motyle rusałki. Okresowo odwiedzane jest przez inne zwierzęta, a występujące na dnie guano wskazuje, że czasami bywają w nim również nietoperze.
Historia poznania i dokumentacji Schronisko było prawdopodobnie znane od dawna, w literaturze jednak nie wzmiankowane. Występujące w jego korytarzu ślady świadczą, że jest odwiedzane. Po raz pierwszy pomierzył go i opisał Adam Polonius w październiku 2013 roku. On też sporządził plan schroniska.
Przypisy
Kategoria:Jaskinie Wyżyny Krakowsko-Częstochowskiej