Od grudnia 1938 pracował w Osoawiachimie w Moskiewskim Okręgu Wojskowym i Moskwie, podczas wojny z Niemcami walczył na Froncie Zachodnim i później na 4 Froncie Ukraińskim. W lipcu 1941 objął dowództwo 999 pułku piechoty, w styczniu 1942 85 Gwardyjskiej Dywizji Piechoty, w sierpniu 1943 71 Korpusu Piechoty, a w maju 1944 3 Korpusu Strzelców Górskich, 1 września 1943 otrzymał stopień generała majora. Po wojnie ukończył wyższe kursy akademickie przy Wyższej Akademii Wojskowej im. Woroszyłowa, później od maja 1947 dowodził 57 Gwardyjską Dywizją Piechoty 28 Gwardyjskiego Korpusu Piechoty 8 Gwardyjskiej Armii w Grupie Wojsk Radzieckich w Niemczech, od kwietnia 1949 do grudnia 1951 dowodził 28 Gwardyjskim Korpusem Piechoty, a od grudnia 1951 do 1953 27 Gwardyjskim Korpusem Piechoty w Kijowskim Okręgu Wojskowym, 31 lipca 1953 awansował na generała porucznika. Następnie przeszedł do pracy w organach bezpieczeństwa.