Bolszewikom udało się zdobyć pewne poparcie wśród pracujących w mieście robotników kolejowych, ponadto skutecznie prowadzili agitację wśród żołnierzy oraz wśród 10 tysięcy jeńców wojennych przetrzymywanych przez białych. Jednym z organizatorów powstania był Arnold Nejbut. Jako datę zbrojnego powstania przeciwko Kołczakowi wybrali wczesne godziny ranne 22 grudnia 1918.
Wystąpienie bolszewików Przed wybuchem powstania wywiad białej armii oraz lokalna, podlegająca jej milicja dowiedziały się o zamiarach bolszewików i poznał planowaną datę wystąpienia. 21 grudnia przed północą milicja wkroczyła do tajnej siedziby partii przy ul. Krasnojarskiej 105 i do innych mieszkań zajmowanych przez partyjnych działaczy. Aresztowano 88 osób, zaś 33 bolszewików, w tym cały omski komitet rewolucyjno-wojskowy, zostało rozstrzelanych bez sądu. Działacze, którzy uniknęli zatrzymania, postanowili odwołać powstanie, lecz ich wysłannicy nie dotarli do zbrojnych oddziałów lub też dowódcy tychże oddziałów nie uwierzyli, że zbrojne wystąpienie ma się nie odbyć. W rezultacie 22 grudnia około drugiej w nocy oddziały uzbrojonych robotników i zbuntowanych żołnierzy 20 syberyjskiego pułku piechoty przystąpiły do działania.