W 1979 kandydował do parlamentu z listy socjalistyczno-marksistowskiej Venstresocialisterne. Od 1993 wielokrotnie bez powodzenia ubiegał się o miejsce w Folketingecie z ramienia SF. Po raz pierwszy znalazł się w parlamencie w kadencji 2007–2011. W 2013 wybrano go do legislatywy w Danii Południowej. W 2014 czasowo był zastępcą posła. Sprzeciwił się wówczas władzom partii w sprawie sprzedaży państwowego koncernu energetycznego Dong i oponował za wyjściem z koalicji. W 2015 ponownie uzyskał mandat w parlamencie.

W 2019 kandydował jednocześnie w wyborach do Europarlamentu i do Folketingetu. Wbrew zapowiedziom sprzed kampanii wyborczej, przyjął mandat w krajowym organie przedstawicielskim (co spotkało się z krytyką). Tym samym fotel w Europarlamencie przypadł Kirze Marii Peter-Hansen.

Życie prywatne Jest w związku, ma troje dzieci.

Przypisy

Kategoria:Duńscy dziennikarze Kategoria:Duńscy parlamentarzyści Kategoria:Duńscy związkowcy Kategoria:Politycy Socjalistycznej Partii Ludowej Kategoria:Ludzie związani z Odense Kategoria:Urodzeni w 1958 Kategoria:Ludzie urodzeni w Nykøbing Mors