Władimir Dmitrijewicz Ikonnikow (ros. Владимир Дмитриевич Иконников, ur. 23 lipca 1920 w Jekaterynburgu, zm. 27 grudnia 2000 w Moskwie) – radziecki lotnik wojskowy w stopniu pułkownika i Bohater Związku Radzieckiego (1944).
Życiorys Skończył 7 klas szkoły średniej w Swierdłowsku, później uczył się w aeroklubie, od listopada 1938 służył w Armii Czerwonej. W 1940 ukończył wojskową lotniczą szkołę pilotów w Engelsie i został dowódcą załogi samolotu w 200 lotniczym pułku bombowców dalekiego zasięgu w Nadbałtyckim Okręgu Wojskowym, od czerwca 1941 uczestniczył w wojnie z Niemcami. Od maja 1942 walczył w składzie 455 (później 30 gwardyjskiego) lotniczego pułku bombowców dalekiego zasięgu, później w Lotnictwie Dalekiego Zasięgu (48 Dywizja Lotnicza 8 Korpusu Lotniczego), następnie w 18 Armii Powietrznej. W listopadzie 1942 został dowódcą klucza, a w lutym 1944 zastępcą dowódcy eskadry, w walkach powietrznych był dwukrotnie zestrzelony (latem 1941 i latem 1942) i wyskoczył na spadochronie, raz lądował awaryjnie. Był ranny. Do października 1944 wykonał 258 lotów bojowych, w tym 253 nocą, bombardując obiekty na głębokich tyłach wroga. Łącznie podczas wojny wykonał 285 lotów bojowych, w tym 263 nocą. 142 razy wykonywał loty na głębokich tyłach wroga, zrzucając łącznie 397 ton bomb.