osobiście zabił 15 żołnierzy wroga. Po wojnie został zdemobilizowany w stopniu starszyny i wrócił do Chakasji, gdzie pracował jako instruktor kultury fizycznej przy oddziale Komsomołu rejonowego komitetu partyjnego w Tasztypie, później pracował m.in. jako majster w przemyśle leśniczym. Jego imieniem nazwano ulicę we wsi Matur i umieszczono jego nazwisko na memoriale sławy w Barnaule, na obelisku w skwerze bohaterów w Olokminsku i w parku zwycięstwa w Tasztypie.

Odznaczenia Złota Gwiazda Bohatera Związku Radzieckiego (21 lutego 1945) Order Lenina (21 lutego 1945) Order Wojny Ojczyźnianej II klasy (17 sierpnia 1944) Order Sławy III klasy (12 grudnia 1943) Medal „Za Odwagę” (10 września 1943) Medal „Za obronę Leningradu” Medal „Za zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945” Medal „Za zdobycie Berlina” Medal „Za wyzwolenie Warszawy” I inne.

Bibliografia Biogram na stronie warheroes.ru (ros.) [dostęp 2019-07-16]

Kategoria:Rosyjscy Bohaterowie Związku Radzieckiego Kategoria:Odznaczeni Medalem „Za Odwagę”