Po zajęciu Rzymu przez wojska napoleońskie, kościół został splądrowany w 1798 roku, a jego barwne szklane okna zostały rozbite.
W latach 1872–1876, na polecenie papieża Piusa IX, Andrea Busiri Vici nadzorował restaurację wnętrza kościoła. Renowacja została przeprowadzona w sposób, który lepiej przystosował świątynię dla obrządku bizantyjskiego, usunięto wówczas przedmioty związane z obrządkiem łacińskim, takie jak ołtarze boczne. Oryginalny drewniany ikonostas zastąpiono ceglanym z nowymi ikonami. W 1885 roku dawna ceglana podłoga została zastąpiona marmurową.
Z powodu długotrwałych problemów strukturalnych kościół został prawie całkowicie rozebrany i odbudowany w 1907 roku. Restaurację zakończono w 1930 roku. Kolejna restauracja miała miejsce w 1971 roku, a fasada została odrestaurowana w 1990 roku.
Architektura i sztuka Plan kościoła opiera się na prostokącie z wpisanym krzyżem łacińskim i z trzema zewnętrznymi apsydami.
Fasada