Dominującą tematyką jest problem tożsamości, kobiecej niezależności, masochizm kulturowy i mentalny Albańczyków a przede wszystkim grzebanie marzeń, które nie mają możliwości w pełni się narodzić. Albania ukazana jest jako kraj bylejakości i dumy z tej bylejakości, kraj zawiści i kraj szeptanych pokątnie słów rozgrzeszenia. To jednocześnie także miejsce wielbiące narodową martyrologię, nurzające się w błocie historycznych uprzedzeń, donosów, pustych haseł bez wyrazu i oddane jedynej bezwarunkowej miłości do Matki-Partii.
Prostym, subtelnym językiem autorka opisała nieco oniryczną i tragiczną zarazem albańską historię, w którą wplotła autobiograficzne wątki i własne doświadczenia z okresu, gdy mieszkała w Albanii.
Przypisy
Kategoria:Powieści z 2003 Kategoria:Albańskie powieści