Po bitwie pod Baranowem przeszedł razem z brygadą przez linię frontu na przyczółek sandomierski.
Jako ochotnik wstąpił do Ludowego wojska Polskiego i w stopniu kapitana został dowódcą batalionu 27 pułku piechoty z 10 Sudecka Dywizja Pancerna wchodzącej w skład 2 Armii Wojska Polskiego. Szlak bojowy z LWP zakończył 14 maja w Pradze czeskiej, wcześniej uczestnicząc w walkach o Kołobrzeg i BudziszynNowiny Jeleniogórskie 1962 Nr 6. Po zakończeniu wojny działał w Związku Inwalidów Wojennych RP..
Uchwałą Rady Państwa z dnia 10 lipca 1954 został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi a w 1955 Medalem 10-lecia Polski Ludowej.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Dowódcy polskich oddziałów partyzanckich z okresu II wojny światowej Kategoria:Odznaczeni Medalem 10-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi Kategoria:Oficerowie Armii Ludowej Kategoria:Oficerowie Batalionów Chłopskich Kategoria:Polscy jeńcy wojenni – uciekinierzy z niewoli niemieckiej 1939–1945 Kategoria:Politycy PPR Kategoria:Uczestnicy akcji bojowych polskiego podziemia w czasie II wojny światowej Kategoria:Uczestnicy bitwy o Kołobrzeg (1945) Kategoria:Uczestnicy bitwy pod Budziszynem (1945) Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1904 Kategoria:Zmarli w 1990