Jeżeli nie nastąpiłoby to przed majowymi wyborami do europarlamentu, Wielka Brytania zobowiązana została do przeprowadzenia tych wyborów – w przeciwnym wypadku kraj ten automatycznie opuściłby Unię Europejską 1 czerwca. 7 maja rząd brytyjski ostatecznie potwierdził, że Umowa o wystąpieniu nie zostanie ratyfikowana na czas, by uniknąć wyborów, które w związku z tym się odbędą.
Procedura Na potrzeby wyborów europejskich Wielka Brytania podzielona została na dwanaście okręgów wyborczych – dziewięć w Anglii oraz po jednym dla Szkocji, Walii i Irlandii Północnej. Gibraltar, jako jedyne brytyjskie terytorium zamorskie należące do Unii Europejskiej, włączony został do angielskiego okręgu South West England. W poszczególnych okręgach wybieranych było, proporcjonalnie do liczby ludności, od trzech do dziesięciu parlamentarzystów, łącznie – 73.
W Anglii, Szkocji i Walii stosowana była ordynacja proporcjonalna z zastosowaniem zamkniętych list partyjnych, a mandaty poselskie rozdzielane były metodą D’Hondta. W Irlandii Północnej stosowany był system pojedynczego głosu przechodniego.