Powierzchnia powyżej strefy pierścieniowej biaława i nieco włóknista, poniżej strefy początkowo biaława i łuskowata, potem gładka, ku podstawie brązowiejąca. Miąższ Żółtobrązowy, cienki o przyjemnym zapachu i gorzkim smaku. Cechy mikroskopowe Zarodniki elipsoidalne lub nieco spłaszczone w widoku z boku; jajowate z przodu, cienkościenne, gładkie, 6–7 × 3,5–4,5 μm z małą i niewyraźną porą rostkową. Gatunki podobne Łuskwiak wypaleniskowy (Pholiota highlandensis) odróżnia się bardziej żółtym kapeluszem, ząbkowanymi ostrzami blaszek. Łuskwiak złotawy (Pholiota aurivella) ma blady trzon i dużo większe zarodniki o bardzo wyraźnych porach rostkowych. Płomiennik żółty (Flammula alnicola) jest jaśniejszy, ma niewiele łusek i znacznie większe zarodniki, ponadto rośnie na pniach olchy.
Występowanie i siedlisko Łuskwiak śliski występuje w Ameryce Północnej, Środkowej i Południowej, Europie i Azji. W piśmiennictwie naukowym na terenie Polski podano liczne stanowiska. Nowsze stanowiska podaje internetowy atlas grzybów. Jest w nim zaliczony do gatunków rzadkich i wartych objęcia ochroną.
Saprotrof rozwijający się na ściółce w lasach liściastych i iglastych, czasem także na częściowo zwęglonych resztkach drzewnych.
Przypisy
Kategoria:Mykobiota Polski Kategoria:Pierścieniakowate