10 sierpnia została oskrzydlona przez niemieckie czołgi i pomimo męstwa żołnierzy musiała ustąpić w kierunku Wołgi.

Uzupełniona rekrutami i ochotnikami z obwodu tambowskiego, od grudnia 1942 w składzie 2 Gwardyjskiej Armii, ponownie walczyła w bitwie stalingradzkiej, a następnie w kontrataku kierując się na Rostów nad Donem.

W 1944 wzięła udział w ofensywie na Krym, zyskując honorowy tytuł dywizji sewastopolskiej.

W ostatnich miesiącach wojny przerzucona w kierunku Bałtyku, gdzie, w składzie 43. Armii, była główną radziecką jednostką w zdobyciu Königsberga.

Po Zwycięstwie wycofana do Rżewa. Wobec demobilizacji w 1946 zredukowana do brygady i rozwiązana w 1947.

Dowódcy Fiodor Aleksandrowicz Afansajew – od 30 maja do 15 sierpnia 1942

Aleksandr Iwanowicz Utwienko – od 16 sierpnia 1942 do 17 kwietnia 1943

Nikołaj Iwanowicz Sieliwierstow – od 20 kwietnia do 30 lipca 1943

Mitrofan Afanasjewicz Kuzenkow – od 2 do 13 sierpnia 1943

Dimitrij Wasilijewicz Makarov – od 14 sierpnia do 16 września 1943

Nikolaj Stiepanowicz Ugriumow – od 17 września 1943 do 14 Kwietnia 1944

Paweł Michajłowicz Wołosatych – od 16 Kwietnia do 29 sierpnia 1944

Konstantin Władimirowicz Wwiedienski – od 30 sierpnia 1944 do 4 stycznia 1945

Nikołaj Iwanowicz Krasnow – od 5 stycznia do 17 kwietnia 1945