Jesienią 1918 roku działalność Politechniki została zawieszona z powodu mobilizacji studentów do wojska w związku z rosnącym zagrożeniem ze strony bolszewików. Latem 1920 roku Edward i jego koledzy dołączyli do Ligi Akademickiej i wzięli udział w walce zbrojnej pod murami Warszawy. Po bitwie warszawskiej i wyparciu bolszewików sytuacja w stolicy uspokoiła się, a Politechnika mogła wznowić działalność dydaktyczną. Edward nie wrócił jednak na studia.

Kariera aktorska Kariera aktorska Edwarda Zylberberga zaczęła się od epizodycznych ról w filmach wytwórni Sfinks i Ines. W międzyczasie występował też na scenach teatrów w Warszawie, Gdańsku, Krakowie i Berlinie. W 1924 roku zagrał główną rolę bezrękiego muzyka Jana Ordy w reżyserowanej przez Jana Kucharskiego Miłość przez ogień i krew. Tematyka dzieła dotyczyła tragicznych wojennych wydarzeń sprzed czterech lat. Prawdopodobnie właśnie w czasie prac nad filmem Edward przyjął polskie nazwisko „Kucharski” na cześć swojego opiekuna. W połowie 1925 roku młody aktor udał się do Anglii, gdzie austriacki reżyser Max Reinhardt zaangażował go do swojej pantomimy Lumurumi. W grudniu Reinhardt i jego trupa przeniosła się ze swoimi spektaklami do Paryża. Zespół w niedługim czasie rozpadł się, a Edward popadł w kłopoty finansowe.