W czasie kampanii wrześniowej walczył w obronie Warszawy. W 1940 przedostał się na tereny kontrolowane przez ZSRR i w latach 1941–1942 jako żołnierz walczył w partyzantce radzieckiej na Wołyniu. Następnie działał na terenach ziem polskich będących pod okupacją niemiecką, jako komunizujący ludowiec był członkiem Gwardii Ludowej następnie dowódcą oddziału Batalionów Chłopskich a na koniec wstąpił do Armii Ludowej. Początkowo dowodził oddziałem a następnie Zgrupowaniem GL im. Bartosza Głowackiego.

W potyczce stoczonej 2 lipca 1944 przez oddziały AL i BCh z oddziałem Armii Krajowej pod Stefanówką dowodził oddziałem BCh. Był też członkiem Związku Walki Zbrojnej i żołnierzem Armii Krajowej, ale jej szeregi opuścił w obawie przed konsekwencjami za wykonanie bez zezwolenia akcji zbrojnej. W lipcu 1944 został funkcjonariuszem Milicji Obywatelskiej oraz organizatorem i komendantem Komendy Wojewódzkiej Milicji Obywatelskiej w Olsztynie. W latach 1946–1948 służył w Ludowym Wojsku Polskim. Był członkiem PPR i PZPR, jednak okoliczności odejścia z partii w 1949 nie są znane.

Zmarł 20 grudnia 1987.