lokatą w korpusie oficerów artylerii. W kwietniu 1928 został przeniesiony z 9 pułku artylerii polowej do 2 dywizjonu pociągów pancernych. W 1931 był dowódcą 1 pociągu pancernego. W 1934 będąc oficerem 2 dywizjonu pociągów pancernych został „zwolniony z zajmowanych stanowisk z pozostawieniem bez przynależności służbowej z równoczesnym oddaniem do dyspozycji dowódcy” Okręgu Korpusu Nr V. Z dniem 31 lipca tego roku został przeniesiony w stan spoczynku.
Po zwolnieniu z wojska pracował w starostwie powiatowym Biała Podlaska w wydziale wojskowym. W przededniu wojny został zmobilizowany. 18 września 1939 podczas ewakuacji urzędów z wojskową dokumentacją do Rumunii został wzięty do niewoli w okolicach Skałatu. Początkowo przetrzymywany w Starobielsku (skąd rodzina otrzymała kartę pocztową) a następnie przewieziony do obozu w Kozielsku. Według stanu z grudnia 1939 był jeńcem kozielskiego obozu. Z Kozielska rodzina otrzymała dwie karty pocztowe. Między 19 a 21 kwietnia 1940 przekazany do dyspozycji naczelnika smoleńskiego obwodu NKWD – lista wywózkowa 036/4 poz 28, nr akt 4783 z 16 kwietnia 1940. Został zamordowany między 20 a 22 kwietnia 1940 przez NKWD w lesie katyńskim. Zidentyfikowany podczas ekshumacji prowadzonej przez Niemców w 1943 wpis w księdze czynności z 4 maja 1943.