Samolot był zdolny do przewozu od trzech do czterech pasażerów.
Już w trakcie oblotu samolotu dostrzeżono niewystarczająco efektywną pracę steru kierunku oraz zbyt mały zapas stateczności w trakcie lotu. Próby maszyny trwały do 1937 roku. W ich trakcie zrealizowano między innymi program badań nowego układu sterowania, składającego się z sześciu płaszczyzn podwieszonych tuż pod krawędzią spływu płata. Dwie z owych płaszczyzn pełniły funkcję lotek, a cztery steru wysokości.
Bibliografia Dariusz Paduch: Samoloty bezogonowe w ZSRR do 1945 r., „Lotnictwo”, nr 4 (2013), s. 86−93, .
Kategoria:Radzieckie samoloty doświadczalne Kategoria:Samoloty bezogonowe Kategoria:Samoloty Czeranowski Kategoria:Samoloty z napędem śmigłowym