Zdobyła złoty medal w sztafecie szwedzkiej 1+2+3+4 okrążenia (w składzie: Telliez, Mireille Testanière, Besson i Nicole Duclos) oraz srebrny medal w biegu na 60 metrów (przegrywając tylko z Renate Stecher z NRD) na halowych mistrzostwach Europy w 1970 w Wiedniu. Na kolejnych halowych mistrzostwach Europy w 1971 w Sofii ponownie zdobyła srebrny medal w biegu na 60 metrów, również za Stecher. Zakwalifikowała się do półfinału biegu na 100 metrów na mistrzostwach Europy w 1971 w Helsinkach, lecz w nim nie wystąpiła wskutek odniesionej kontuzji.
Zdobyła brązowy medal w biegu na 50 metrów na halowych mistrzostwach Europy w 1972 w Grenoble. Na igrzyskach olimpijskich w 1972 w Monachium odpadła w półfinale biegu na 20 metrów i ćwierćfinale biegu na 100 metrów.
Na halowych mistrzostwach Europy w 1973 w Rotterdamie zdobyła brązowy medal w biegu na 60 metrów. Był to jej szósty medal w biegu sprinterskim na tej imprezie. Na kolejnych halowych mistrzostwach Europy w 1974 w Göteborgu zajęła w tej konkurencji 8. miejsce. Zajęła 5. miejsce w sztafecie 4 × 100 metrów oraz odpadła w eliminacjach biegów na 100 metrów i na 200 metrów na mistrzostwach Europy w 1974 w Rzymie. Zajęła 5. miejsce w finale biegu na 60 metrów na halowych mistrzostwach Europy w 1976 w Monachium.