Od 1948 do 1955 pracował poza lotnictwem, w latach 1948–1953 w Naczelnej Dyrekcji PDT, następnie w wytwórni spadochronów w Legionowie, ponownie w Dyrekcji PDT, w przemyśle młynarskim i drzewnym.
W latach 1957–1960 był kierownikiem Wydziału Spadochronowo-Balonowego Aeroklubu PRL, od 1961 pracował w Samodzielnym Wydziale Bezpieczeństwa i Higieny Lotów tamże, od 1971 kierownikiem tegoż Wydziału. Był także rzeczoznawcą Głównej Komisji Badań Wypadków Lotniczych. 31 marca 1974 przeszedł na emeryturę ze względu na pogarszający się stan zdrowia. Nadal jednak brał udział w pracach komisji specjalistycznych oraz udzielał się jako sędzia sportowy. Napisał dwa podręczniki spadochronowe: Spadochron i wyszkolenie spadochronowe (1953), Samodzielne szkolenie spadochronowe (1959) i przełożył na język polski trzy książki obcojęzyczne o tej tematyce oraz Kurs szkolenia lotniczego na UT-2. Ponadto pisał artykuły oraz był autorem scenariuszy filmowych.
Zmarł 11 października 1980 w Warszawie. Został pochowany na cmentarzu komunalnym Północnym w Warszawie.