Pozostał na emigracji we Francji. Kontynuował studia na Uniwersytecie Paryskim, gdzie uzyskał stopień doktora w zakresie ekonomii. Został wykładowcą nauk o Związku Sowieckim. W 1949 i od 1951 pracował jako badacz i profesor w Centre national de la recherche scientifique (CNRS, Centrum Narodowe Badań Naukowych) w Ministerstwie Badań i Technologii, gdzie w 1968 został dyrektorem badań. . Został wydawcą kwartalnika „Revue del’Est” (później przemianowany na „Revue d'Eludes Comparatives Esl-Ouest”), poświęconego sprawom sowieckim i Europy Wschodniej. Kontynuował pracę nauczyciela akademickiego, wykładając na Université Paris-Dauphine, Sorbonie, Université d’Aix-Marseille I, Ecole des Sciences Politiques (Sciences Po, Szkoła Nauk Politycznych), kształcąc sowietologów we Francji. Ponadto współpracował z uczelniami w Stanach Zjednoczonych i w Wielkiej Brytanii: Harvard Russian Center (1956/1957), Stanford's Hoover Institution, St Antony’s College w Oksfordzie, Uniwersytet w Birmingham, Uniwersytet Wirginii (1962/1963), London School of Economics (1979). Brał udział w wielu konferencjach we Francji. Współpracował z organizacjami France’s Commissariat du Plan, OECD, NATO. Należał do Association Francaise des Sciences Economiques, oraz Stowarzyszenia Mont Pelerin.