Wieżę zdobił pierwotnie szczyt, zakończony półksiężycem z gwiazdą. W latach 1739–1742 jej miejsce zajęła figura Niepokalanie Poczętej Marii Panny (Immaculaty). Gdy po jakimś czasie zrzuciła go wichura, 8 września 1791 r. zastąpiono ją nową, miedzianą, pozłacaną figurą Matki Boskiej naturalnej wielkości. Jej cechą charakterystyczną jest to, że ma dwie twarze po przeciwnych stronach głowy. Według legendy wynikło to z obawy mieszczan, by Niepokalana nie strzegła przypadkiem tylko tej części miasta, ku której będzie zwrócona twarzą.
W 1729 r. zamontowano na wieży mechanizm zegarowy, który pokazuje czas na pięciu cyferblatach.
W 1818 r. wykonano nowe wejście do wieży, nad którym umieszczono sgraffito przedstawiające Chrystusa i łacińską sentencję „Nisi dominus custodierit civitatem, frustra vigilat, qui custodit eam” („Jeśli Pan nie będzie strzegł miasta, darmo będzie czuwał ten, kto je pilnuje”).
W latach 1938–1941 prowadzono przy wieży rozległe prace remontowe, podczas których firma Pittel i Brausvetter przykryła nowymi tynkami dawne sgraffitowe dekoracje, a warsztat Petra Michaletza ponownie pozłocił figurę matki Boskiej na szczycie wieży.