W tym czasie związała się z kościołem unitarnym i rozwinęła swoje umiejętności społeczne.

Od 1889 pracowała w Baltimore Charity Organization Society (COS), jednej z pierwszych na świecie organizacji świadczących profesjonalną pomoc społeczną. Stopniowo jej umiejętności propagowania misji i celu organizacji oraz skuteczność w zbiórkach finansów na działalność doprowadziły do tego, że została mianowana pierwszą kobietą sekretarzem generalnym COS. W 1897 na Narodowej Konferencji Dobroczynności wyraziła swoje credo i wezwała do szkolenia profesjonalnych kadr pracy socjalnej.

Kilka lat po tym przemówieniu przyjęła stanowisko kierownicze w Filadelfijskim Towarzystwie Organizowania Dobroczynności. Następnie w 1909 przeprowadziła się do Nowego Jorku, by w 1909 zostać dyrektorem Departamentu Organizacyjnego Dobroczynności Fundacji Russell Sage. Dzięki wsparciu fundacji pomagała w tworzeniu sieci profesjonalnych pracowników socjalnych i doskonaleniu metod ich pracy. Zaczęła również publikować prace naukowe na podstawie prowadzonych badań. Jej pomysły dotyczące pracy socjalnej opierały się na teorii społecznej, a nie wyłącznie na perspektywie psychologicznej.