Uszkodzone witraże zastąpiono kolorowym przeszkleniem.
W latach 1956–1957 w kościele wykonano nową dekorację malarską wnętrza, być może z wykorzystaniem wcześniejszej polichromii.
Architektura i wnętrze Kościół jest wybudowany w stylu neogotyckim, według projektu Ludwiga Schneidera.
Świątynia nie jest orientowana, posiada prezbiterium zwrócone na północny wschód. Kościół jest trójnawowy w układzie halowym, na planie krzyża łacińskiego z transeptem. Do wielobocznego prezbiterium przylega zakrystia i kaplica. Nawy boczne nieznacznie niższe od nawy głównej. Od południowego zachodu czworoboczna wieża o wysokości 92 m., zwieńczona neobarokowym dachem hełmowym. Na wieży zegar i dzwony. W dachu sygnaturka także z neobarokowym hełmem. Do kościoła prowadzi osiem wejść. Portal wejściowy główny dwukondygnacyjny, ostrołukowy, zdobiony płaskorzeźbami. Sklepienia krzyżowo-żebrowe, czteropolowe.
Wystrój i wyposażenie Wystrój kościoła oryginalny, neogotycki, pochodzi z lat 1910–1911. Ołtarz główny trójosiowy, wykonany przez firmę „Mrowiec-Meyer” z Żernik. W centrum ołtarza obraz św. Bartłomieja. Ołtarze boczne jednoosiowe, poświęcone św. Józefowi i Najświętszej Maryi Pannie. Ponadto ambona z baldachimem, chrzcielnica, stacje Drogi Krzyżowej i figury świętych.