Strzelców Lwowskich biorąc udział w walkach o Lwów a następnie służył w 38 p. piechoty w Częstochowie.
W październiku 1919 powrócił na studia oraz otrzymał asystenturę przy docenturze budownictwa żelbetowego Politechniki Lwowskiej. W 1920 r. niezależnie od asystentury rozpoczął pracę zawodową jako statyk i konstruktor w firmie E. Czerwińskiego i A. Zachariewicza, gdzie był m.in. autorem projektu odbudowy uszkodzonego w czasie wojny gmachu Dyrekcji Poczt i Telegrafów we Lwowie. Dnia 1 listopada 1922 r. awansował na starszego asystenta przy Katedrze Budowy Mostów a 15 maja 1923 otrzymał z odznaczeniem dyplom inżyniera dróg i mostów. Równolegle z zajęciami w uczelni rozpoczął w 1923 r. pracę w Towarzystwie Robót Technicznych we Lwowie jako konstruktor i kierownik budów, gdzie wykonał liczne projekty budowli żelbetowych o nowatorskich nieraz rozwiązaniach, m.in. zakładu wodnego na Gnieźnie w Skomorochach w pow. tarnopolskim, mostu drogowego w Łucku, mostu na Turii w Kowlu i mostu na Ikwie w Dubnie, magazynów na benzynę w Dęblinie, wieży ciśnień w Ciechocinku. Ponadto w latach 1925-6 kierował budową linii kolejowej Łuck – Stojanów.