Halina Leokadia Sampławska (ur. 7 grudnia 1926 w Tucholi, zm. 9 listopada 2009 w Zielonej Górze) – polska etnografka i etnolożka, kustoszka, a później kierowniczka zbiorów Działu Etnografii w Muzeum w Kwidzynie; badaczka Dolnego Powiśla; aktywna popularyzatorka i edukatorka wiedzy etnograficznej.
Życiorys Halina Sampławska urodziła się 7 grudnia 1926 roku w Tucholi; była córką Bolesława herbu Korczak i Franciszki z domu Kujawskiej. Miała siedmioro rodzeństwa – 3 siostry i 4 braci. W trakcie okupacji hitlerowskiej wraz z rodziną przebywała w Gdańsku, tam też ukończyła szkołę powszechną. Po wojnie rodzina Sampławskiej przeniosła się do Elbląga, a następnie do Gronowa Górnego na Żuławach. W wieku 24 lat rozpoczęła naukę w gimnazjum wieczorowym w Elblągu. W 1956 roku zdała maturę, po czym podjęła studia na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Studiowała germanistykę, z której po pierwszym roku przeniosła się na etnografię. W 1963 roku obroniła pracę magisterską Magia w obrzędowości weselnej ludu polskiego na tle porównawczym pod kierunkiem prof. Józefa Burszty.
Nie założyła rodziny i nie posiadała dzieci. Przez całe życie utrzymywała kontakt zarówno z rodzicami, jak i z rodzeństwem mieszkającym w Zielonej Górze i Elblągu.