Sędziowie przełożonych spotkań pochodzili jedynie z Europy i zostali ogłoszeni pod koniec września – wśród nich był Nigel Owens, który miał poprowadzić setny testmecz w karierze oraz Joy Neville będąca pierwszą kobietą w roli sędziego telewizyjnego podczas najpoważniejszych męskich zawodów.
Zwycięzca meczu zyskiwał cztery punkty, za remis przysługiwały dwa punkty, porażka nie była punktowana, a zdobycie przynajmniej czterech przyłożeń lub przegrana nie więcej niż siedmioma punktami premiowana była natomiast punktem bonusowym. Dodatkowo zdobywca Wielkiego Szlema otrzymałby trzy dodatkowe punkty, by uniknąć sytuacji, że nie wygrałby całych zawodów pomimo pokonania wszystkich rywali.
Po planowym zwycięstwie w dokończonej czwartej kolejce Irlandczycy największe szanse na końcową wygraną mając jeden punkt przewagi nad Anglią i Francją. Wysokie bonusowe zwycięstwo nad Włochami dało Anglikom triumf w całym turnieju, bowiem Francja wygrała z Irlandią niewystarczającą różnicą punktów. Najwięcej punktów w turnieju zdobył Romain Ntamack, zaś w klasyfikacji przyłożeń z czterema zwyciężył Charles Ollivon.