Reformy te, mające na celu modernizację Kościoła, okazały się źródłem inspiracji Englanda na pomysł budynku nowego kościoła.
Kamień węgielny położony został przez arcybiskupa Mikiela Gonzi, w obecności premiera George’a Oliviera i ministra Josepha Spiteri 16 sierpnia 1964. Na spowolnienie tempa budowy kościoła miał wpływ ograniczony budżet w wysokości zaledwie 20 000 Lm, brak wykwalifikowanych robotników oraz śmierć rektora Grimy w 1971. Kościół został on w końcu konsekrowany przez arcybiskupa Gonzi 29 listopada 1974. Status kościoła parafialnego otrzymał 16 lutego 1985, a następnego dnia, 17 lutego, świątynia została konsekrowana przez arcybiskupa Josepha Merciecę. Kościół może pomieścić do 700 wiernych.
Architektura Kościół w Manikacie jest jednym z najbardziej znanych i nowatorskich kościołów na Malcie. Koncepcja Englanda wywodzi się z warunków specyficznych dla miejsca, związanych z krytycznym regionalizmem, oraz z pragnieniem odzwierciedlenia wprowadzanych ówcześnie reform w Kościele katolickim, dlatego różni się on od tradycyjnej architektury barokowej.
Kościół stoi na przełęczy niewielkiego grzbietu Bajda Ridge, znacząc najbardziej wysuniętą na północ granicę miejscowości, oddzielając teren zabudowany od pól.