Architektura i wnętrze kościoła Jest to świątynia murowana z cegły na kamiennym podmurowaniu z prostokątnym, zamkniętym ścianą prostą prezbiterium, do którego przylega czworoboczna wieża oraz zakrystia. Nawa kościoła jest szersza i wyższa od prezbiterium. Do niej dobudowane zostały prostokątne kruchty. Elewacja kościoła jest oskarpowana i nakryta dachem dwuspadowym z częścią dachową przechodzącą nad zakrystię. Wieża jest pięciokondygnacyjna, o murowanych dwóch dolnych kondygnacjach, a pozostałych w konstrukcji szkieletowej, wykonanych na przełomie XVII i XVIII wieku. Wieżę pokrywa dach namiotowy z lukarnami. Nawa i prezbiterium nakryte są sufitami z sieciową dekoracją stiukową imitującą żebrowanie, która została wykonana prawdopodobnie w XVI wieku. Na trzech ścianach nawy znajdują się drewniane empory wsparte na kolumnach. W tej części kościoła znajduje się barokowy prospekt organowy. Przy łuku tęczy, znajduje się przyścienna ambona, pochodząca z około 1700 roku, dekorowana figurami Ewangelistów oraz obrazem Chrystusa Błogosławiącego.