Obie wspólnoty ze sobą rywalizowały. Jedną częścią zarządzała znana dynastia hrabiów Armagnac i Rodez. Mogli oni bić własne monety we wieży Martelenque, nosić hrabiowską koronę i byli aprobowani przez antypapieża Benedykta XIII oraz spadkobierców Bernarda Garniera i Jeana Carriera. Tak duża suwerenność miasta była niekorzystna dla króla Francji. W 1443 delfin i przyszły król Francji, Ludwik XI, zajął Rodez i zmusił do poddania się ówczesnego hrabię Rodez, Jana IV Armagnac. Syn tego ostatniego próbował podburzać do zdrady wobec Ludwika XI. W wyniku tego doszły do masakry w Lectoure, w której podczas ucieczki zginęli syn Jana IV Armagnac i jego cała rodzina.
Renesans Na początku XVI wieku Rodez było zarządzane przez biskupa François z Estaing (pochodzący z jednej z najbardziej znanych rodzin z Rouergue). Ukończył on prace budowy katedry Notre-Dame de Rodez. Prace trwały w latach 1510-1526, mimo że w tym czasie miasto nawiedziła epidemia dżumy. Rywalizacja pomiędzy dwoma władzami miasta trochę zróżnicowała jego rozwój. Mimo licznych świadectw kultury gotyku z XIII i XIV wieku, w rzeczywistości Rodez nie miało długich okresów rozwoju gospodarczego. W 1589 Henryk IV zlikwidował hrabstwo Rodez i włączył je do królestwa Francji.