Od 1966 był zastępcą przewodniczącego Komitetu Koordynacji Badań Naukowych w Chłodnictwie, a od 1968 członkiem Rady Naukowej Centralnego Laboratorium Chłodnictwa z nominacji Ministra Przemysłu Spożywczego i Skupu. Przeszedł na emeryturę 30 września 1970, jednak nadal prowadził prace dyplomowe oraz konsultacje naukowe i projektowe w Zakładzie Chłodnictwa. Pochowany na Cmentarzu Łostowickim w Gdańsku.

Osiągnięcia naukowe i techniczne Brał udział w projektowaniu urządzeń chłodniczych dla statków, m.in. rudowęglowca „Sołdek”, drobnicowca „Feliks Dzierżyński”, bazy rybackiej „Kaszuby”. Kierowany przez niego Zakład Chłodnictwa był w latach 1950-1960 jedynym ośrodkiem projektowania sztucznych lodowisk w Polsce. Pierwszym zrealizowanym przez niego projektem było lodowisko i jego instalacja chłodnicza w hali sportowo-wypoczynkowej w Łodzi (1954-57). Ogółem w latach 1950-69 Zakład wykonał projekty 11 sztucznych lodowisk, m.in. w gdańskiej hali „Olivia”, hurtowej chłodni mleczarskiej w Poznaniu (zrealizowany w 1980), modernizacji chłodni owoców w Warszawie, wytwornic lodu blokowego i łuskowego, klimatyzacji i wentylacji ładowni na statkach oraz obiektów sportowych, modernizacji instalacji chłodniczych w wielu zakładach mięsnych, cukierniczych, rybnych itp. Zakład ściśle współpracował z Bydgoską Fabryką Urządzeń Chłodniczych.