Największe znaczenie zyskiwał ratusz miejski podczas corocznego wyboru władz miejskich, tzw. kiery (z niem. Kür – wybór, elekcja). W ratuszu przyjmowano również poselstwa, prowadzono ważne narady oraz zbierano podatki. Obiekt ten również był miejscem rozrywki i zabaw elit miejskichDanuta Bogdan, Jerzy Przeracki, Urzędnicy Starego i Nowego Miasta Braniewa do 1772 roku, Olsztyn 2018, Wstęp, s. XXI. W dniach sądowych, a także z okazji kiery, świąt Wielkanocy, Zesłania Ducha Świętego (Zielonych Świątek) i Bożego Narodzenia rada miała prawo do ucztowania, a przy okazji mogła otrzymywać różne podarunki pieniężne, jak też w winie i miodzie. Od 1639 roku zaczęto ograniczać uczty z okazji kiery, a w zamian za pracę kamlarz (zarządca skarbca) wypłacał rajcom i notariuszowi wynagrodzenieDanuta Bogdan, Jerzy Przeracki, Urzędnicy Starego i Nowego Miasta Braniewa do 1772 roku, Olsztyn 2018, Wstęp, s. XXIII. Nadzór nad ratuszem sprawował starszy sługa rady miejskiej (der oberste Diener), który z racji stałej gotowości do pełnienia służby zamieszkiwał albo w budynku ratusza, albo w budynku przyległym. W przylegających od wschodu do ratusza zabudowaniach (tzw.