W 1912 oraz w latach 1914–17 był prezesem Polskiego Towarzystwa Przyrodników im. Kopernika. Według stanu z 1914 był członkiem rady nadzorczej Własnego Galicyjskiego Zakładu Kredytowego oraz zastępcą zarządcy składnicy wód mineralnych krajowych Krajowego Związku Zdrojowisk i Uzdrowisk we Lwowie. Ponadto był członkiem korespondentem PAU, członkiem Galicyjskiego Towarzystwa Leśnego oraz prezesem Polskiego Towarzystwa Leśnego.
Jest pochowany na Cmentarzu Zasłużonych na Pęksowym Brzyzku w Zakopanem (kw. L-I-2) śp. Stanisław Sokołowski. W 1965 roku w stulecie urodzin w Dolinie Białego w Tatrach utworzono rezerwat przyrodniczy jego imienia. Na willi „Ornak” umieszczona została tablica upamiętniająca Sokołowskiego. mały|Grób Stanisława Sokołowskiego na Cmentarzu na Pęksowym Brzyzku Publikacje W obronie lasów, [w:] „Sylwan” 25/1907, Hodowla lasu, 3 wydania, Lwów 1912-1930, W obronie lasów tatrzańskich, [w:] „Rzeczpospolita” 320/1922, Tatry jako Park Narodowy, Kraków 1923, Z krainy regli, [w:] „Wierchy” 1/1923, Budowa roślin drzewiastych, Lwów 1927, Prace biometryczne nad rasami sosny zwyczajnej (Pinus silvestris) na ziemiach Polski, Kraków 1931, Las tatrzański, Zakopane 1936.