Przyczyniło się to do tego, że jest to jedno z nielicznych miejsc w Sudetach Zachodnich, gdzie występuje tak wiele tego typu obiektów na tak niewielkim obszarze.
Szczeliny skalne odwiedzane są przez grono lokalnych speleologów, którzy zlokalizowali na tym obszarze aż 28 schronisk skalnych, z czego 25 zostało zidentyfikowanych przez J. Wieczorka w 2014 roku.
U podnóża, po południowej stronie zbocza znajdują się dwa nieczynne już kamieniołomy granitu. Pierwszy z nich jest dawnym wyrobiskiem niemieckim, zlokalizowanym u podnóża Czerwonych Skałek. Poniżej znajduje się drugi, nieczynny już kamieniołom, „Wiciarka”, gdzie wydobywany był granit średniokrystaliczny, porfirowaty, z żyłami aplitowymi.
Ze skałek można podziwiać panoramę Gór Izerskich i Karkonoszy.
Budowa geologiczna Szczyt wzniesienia, na którym znajdują się skałki, położony jest na obszarze bloku karkonosko-izerskiego, w strefie kontaktowej metamorfiku izerskiego z granitowym masywem karkonoskim. Skałki wznoszące się na szczycie zbudowane są z granitu porfirowatego z górnego karbonu. Tworzą go różowe megakryształy skaleni o wymiarach od 3 do 7 cm z towarzyszącymi ziarnami kwarcu o barwie szarej, skaleni potasowych o barwie różowej, plagioklazu o barwie białej lub kremowej i biotytu, który jest barwy czarnej.