W twórczości daje wyraz: „brazylijskości” (brasilidade), postkolonialnemu dziedzictwu, antropologii, astronomii, kulturom tubylczym, alchemii, poezji konkretnej, brazylijskiej muzyki, utopiom i dystopiom, teoriom gier.
Anna Bella Geiger reprezentowała Brazylię na wielu wystawach, między innymi na biennale w Wenecji i São Paulo. W 1999 Mario Carneiro zrealizował film dokumentalny Uma poética contemporânea do espaço (Współczesna poetyka przestrzeni) poświęcony jej twórczości. Jej praca Coração e autras coisas (Serce i inne rzeczy) posłużyła za inspirację dla symfonii Guillermo Rendóna Garcíi Grabado de Anna Bella Geiger (Grawiura Anny Belli Geiger, 1966), a sama Geiger stała się tematem popularnej piosenki rockowej Mariny Limy (Anna Bella z albumu Lá nos primórdios (Powrót do dawnych czasów, 2006). Część jej prac jest w posiadaniu Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie, MoMA w Nowym Jorku, Centrum Pompidou w Paryżu, Muzeum Harvarda w Cambridge, Muzeum Wiktorii i Alberta oraz Tate Britain w Londynie, Muzeum J. Getty’ego w Los Angeles, Museu de Arte de São Paulo, Nowojorskiej Bibliotece Publicznej.
Pierwsza jej wystawa w Polsce miała miejsce w 2017 w Krakowie.