W czasie jego rządów z terytorium państwa Ahhijawa, z Lesbos (hetycka Lazpa) wysłano do Hetytów posągi jakiegoś bóstwa dla uleczenia chorego władcy. Wkrótce Milet stał się bazą działań dla Pijamaradusa, zapewne wnuka ostatniego króla Arzawy. Działał on w zachodniej Azji Mniejszej, skąd najeżdżał wasali hetyckich, a w razie niepowodzenia uciekał za morze, na terytoria kontrolowane przez Achajów. Król hetycki Hattusilis III, chcąc temu zaradzić, wystosował do króla Ahhijawy pismo (znane jako List Tawagalawasa), w którym starał się skłonić go do odmówienia pomocy Pijamaradusowi. Adresata pisma Hattusilis tytułował „bratem”.

Ostatni dokument hetycki mówiący o państwie Achajów datuje się na 1275-1250 p.n.e. Brak późniejszych świadectw pisanych spowodowany jest rozkładem tego państwa przez falę zniszczeń, jakie dotknęły je w XIII wieku p.n.e. Nie pozostało to bez śladu w innych dokumentach hetyckich. W traktacie Tudhalijasa IV wykaz wielkich królów nie wymienia króla Ahhijawy, a w jego liście do władcy Milawaty nie jest już wzmiankowany suweren adresata, którym był król Achajów.

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Państwa starożytne