Takie same regulacje dotyczą małoletnich w przedziale wiekowym 12–16 lat, którzy posiadają zdolność racjonalnego rozumowania i są świadomi konsekwencji jakie wiążą się z tą decyzją. Oświadczenie to musi mieć formę pisemną, ponieważ jest to taktowne jako oświadczenie woli danej osoby dotyczące metod postępowania w sytuacji gdy jej stan zdrowia nie pozwoli o podejmowaniu decyzji przez nią samą. Holenderski ustawodawca rozpatruje przypadek pacjenta, który ukończył 16 rok życia, lecz nie jest na tyle świadomy, aby decydować o sobie. Wówczas jeśli ów pacjent przed pogorszeniem się jego stanu zdrowia złożył pisemne oświadczenie woli dotyczące żądania samobójstwa wspomaganego lekarz może podjąć decyzję o spełnieniu tego żądania. Lekarz po dokonaniu samobójstwa wspomaganego ma obowiązek wypełnienia kwestionariusza oraz raportu o dochowaniu wszystkich procedur. Następnie musi zawiadomić koronera komunalnego o przyczynie śmierci pacjenta. Wspominana już wielokrotnie ustawa wprowadza instytucje Regionalnego Komitetu do spraw oceny przypadków eutanazji i samobójstwa wspomaganego, który ocenia czy dany lekarz postąpił zgodnie z zasadami starannej opieki. Komitet może wezwać lekarza do złożenia dodatkowych wyjaśnień bądź uzupełnienia raportu. Ponadto Komitet może z ważnych powodów wysłuchać koronera komunalnego.