Następne sezony spędził najpierw w Teatrze Polskim w Poznaniu, gdzie rozpoczął pracę rolą Antoniego Lickiego w spektaklu Majątek albo imię Józefa Korzeniowskiego w reżyserii Karola Borowskiego (premiera 4 października 1946), a zakończył spektaklem Przyjaciel nadejdzie wieczorem Jacques’a Companneza i Yvana Noe w reżyserii Władysława Stomy (premiera 29 kwietnia 1947), następnie w Teatrach Dramatycznych (Teatr im. Juliusza Słowackiego) w Krakowie, gdzie zagrał m.in. w Wieczorze Trzech Króli Williama Szekspira (Sebastian) w reżyserii Bronisława Dąbrowskiego (premiera 27 września 1947), w Rewizorze Nikołaja Gogola (Chlestakow) w reżyserii Janusza Warneckiego (premiera 21 grudnia 1947) i Archipelag Lenoir Armanda Salacrou (Wilhelm Robec-Lenoir) w reżyserii Krystyny Zelwerowicz (premiera 29 maja 1948). W sezonie 1948/1949 pracował w warszawskim Teatrze Rozmaitości, a tam występował m.in. w Szelmostwach Scapina Molièra (jako Leander) w reżyserii Józefa Wyszomirskiego (premiera 12 października 1948) oraz w spektaklach takich reżyserów jak: Bohdan Korzeniewski, Gustawa Błońska i Dobiesław Damięcki.