Morfologia Kapelusz Średnica zazwyczaj 2–6,5 cm, początkowo wypukły, następnie kolejno płaskowypukły, płaski, w końcu wyraźnie pępówkowaty jak u pępówek (z wklęśnięciem). U starszych okazów brzeg pofałdowany. Jest higrofaniczny. W stanie wilgotnym w kolorze ciemnej sepii, czerwonobrązowym lub brązowoczarnym, nieco jaśniejszy przy brzegu, ale nieprzeźroczysty i nieprążkowany, w stanie suchym młode okazy o barwie od złotobrązowej do brązowej, starsze zwykle z szarym odcieniem. Powierzchnia błyszcząca, zazwyczaj silnie włóknista, granulkowata przy brzegach i nieco kutnerowata na środku. Blaszki W liczbie 30-60, z międzyblaszkami (l = 1-5), gęste, szeroko przyrośnięte, wykrojone lub zbiegające z ząbkiem na trzon, o ostrzach często poszarpanych. Początkowo są jasnobrązowe, potem ciemnobrązowo-różowe. Ostrza tej samej barwy. Trzon Wysokość 2,5–9,5 cm, grubość 3–9 mm, kształt cylindryczny, często zwężający się ku dołowi, twardy, początkowo pełny, potem pusty w środku. Powierzchnia gruboziarnista, podłużnie prążkowana, o barwie od szarobrązowej do czerwonawo-brązowej, zwykle jaśniejsza od kapelusza. Miąższ Tej samej barwy co powierzchnia, tylko w środku jaśniejszy.