Kształt ciemnorudobrązowego karapaksu w widoku od góry jest prawie kolisty, najszerszy na wysokości bioder II pary odnóży, o ściętym tylnym brzegu. Oskórek części głowowej jest delikatnie ziarenkowany, a tułowiowej nieregularnie chropowaty. Na chetotaksję części głowowej składają się dwie grube szczeciny przednio-środkowe i para osadzonych na wzgórkach szczecin przyśrodkowych w części tylnej. Na części tułowiowej znajduje się szeroki rowek tułowiowy, a za nim para szerokich, skośnych guzków przyśrodkowych. Ośmioro oczu ustawionych jest w dwóch rzędach. W widoku od góry oczy przednio-środkowe leżą bardziej z przodu niż przednio-boczne, a tylno-środkowe bardziej z przodu niż tylno-boczne. W widoku od przodu oczy przednio-boczne leżą niżej niż przednio-środkowe, a tylno-boczne niżej niż tylno-środkowe. Oczy pary tylno-bocznej stykają się z tymi przednio-bocznej. Oczy pary przednio-środkowej są koliste, około połowę mniejsze niż pozostałe i stykają się ze sobą, a oczy pary tylno-środkowej rozstawione są na odległość równą ich promieniowi.