Dane taktyczno-techniczne thumb|left|Wodowanie „Teniente Serrano” Okręty były niszczycielami o długości między pionami 64,9 metra, szerokości 6,55 metra i zanurzeniu 1,79 metra. Wyporność normalna wynosiła 300 ton. Siłownię okrętów stanowiły dwie maszyny parowe potrójnego rozprężania o łącznej mocy 6250 KM, do których parę dostarczały cztery kotły Normand. Prędkość maksymalna napędzanych dwiema śrubami okrętów wynosiła 30 węzłów. Okręty zabierały zapas 90 ton węgla, co zapewniało zasięg wynoszący 3000 Mm przy prędkości 13 węzłów.
Na uzbrojenie artyleryjskie okrętów składały się: umieszczone na dziobie pojedyncze działo kalibru 76 mm (3 cale) Armstrong L/40 i pięć pojedynczych 6-funtowych dział kal. 57 mm Hotchkiss L/40. Broń torpedową stanowiły dwie pojedyncze pokładowe obracalne wyrzutnie kal. 450 mm (18 cali): jedna na śródokręciu i jedna w części rufowej
Załoga pojedynczego okrętu składała się z 65 oficerów, podoficerów i marynarzy.
Służba Wszystkie okręty typu Capitán Orella zostały przyjęte w skład Armada de Chile w 1896 roku. Na próbach prędkości przeprowadzonych w 1897 roku niszczyciele osiągnęły od 30 do 30,4 węzła. Pierwsze trzy jednostki („Capitán Orella”, „Capitán Muñoz Gamero” i „Teniente Serrano”) wycofano ze służby w 1924 roku i następnie złomowano. Ostatni niszczyciel „Guardiamarina Riquelme”, po zmianie nazwy na „Lientur” w 1924 roku, służył do roku 1930.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia